Road to Perdition

Περγαμηνές

Έρμαιο της εξουσίας, Ιντερλούδιο 1ο (Αριστοτέλης)

Φίλτατε Αριστοτέλη χαίρε,

Θα ξεκινήσω ανακαλώντας πόσο ευχάριστο διάλειμμα είναι για μένα η αλληλογραφία μας αυτή, ιδιαιτέρως δεδομένης της μορφής της. Δεν είναι πολλές οι ευκαιρίες που έχω πλέον να ακουμπήσω πένα σε χαρτί, χαμένος καθώς είμαι ανάμεσα σε υποτακτικούς που περιμένουν να σκουπίσουν το κάθισμα που κάθομαι (πόσο μάλλον να με αφήσουν να γράψω ο ίδιος το οτιδήποτε) και σε μηχανές που φτύνουν γράμματα και αριθμούς σε παράθυρα. Ναι, γνωρίζω τη φύση και τη χρησιμότητα των υπολογιστών, δεν είμαι δα τόσο δέσμιος της ηλικίας μου! Αλλά αν μπορώ να χαρίσω στον εαυτό μου κάποιες πολυτέλειες, ας είναι μία από αυτές η εμμονή μου με την παράδοση. Ότι δεν κάνεις με τα χέρια σου δεν έχει αξία έλεγε ο πατέρας μου και μιας και αυτό είναι το μόνο πράγμα που θυμάμαι από αυτόν μετά από τόσο καιρό, σκοπεύω το τιμήσω.

Πριν λίγες εβδομάδες είχα την ευκαιρία να εξασκήσω τα πριγκιπικά μου δικαιώματα χωρίς την βάναυση ανάγκη για εγκράτεια να με βαραίνει, τιμωρώντας μία αγέλη Ωμόαιμων απεσταλμένων της Σαμπάτ. Οι διάβολοι είναι επίμονοι αν μη τι άλλο! Είναι η δωδέκατη φορά την τελευταία πενταετία που προσπαθούν να εισχωρήσουν στην υποδομή της πόλης μου και η πιο επιτυχημένη ως τώρα. Αυτό φυσικά δε σημαίνει και πολλά, μιας και οι άνθρωποί μου τους είχαν πάρει είδηση από την δεύτερη νύχτα της εισόδου τους κιόλας, αλλά σίγουρα έχουν γίνει πιο μεθοδικοί από ποτέ. Ήταν δε εξοπλισμένοι με ψεύτικες ταυτότητες, νόμιμο μεταφορικό μέσο και πλήρες άλλοθι. Ίσως να είχαν ελπίδες αν δεν ήμουν αυτός που είμαι και η αμοιβαία κατάρα μας δεν είχε τα πλεονεκτήματά της. Δεν θα ανέφερα καν αυτό το συμβάν αν δεν μου υπενθύμιζε την κατάσταση της δικής σου ιδιαίτερης πατρίδας καθώς και το ότι προσφάτως απαλλάχθηκε από παρόμοια παράσιτα. Δε χρειάζεται φυσικά να σου υπενθυμίσω την επιμονή και τον φανατισμό ολόκληρης της σέκτας τους, είναι δεδομένο ότι θα τους ξαναβρείτε μπροστά σας στο μέλλον, ίσως και πιο σύντομα απ’ ότι περιμένετε. Υποψιάζομαι ότι το καθεστώς εκεί δεν έχει μείνει ακλόνητο από την επιχείρηση αυτή, έτσι δεν είναι; Έχεις αποφύγει διεξοδικά να αναφερθείς σε καταστάσεις και ονόματα, αλλά δε μου είναι δύσκολο να διακρίνω την ανησυχία σου. Αυτός είναι και το κύριο θέμα με το οποίο θα σε απασχολήσω απόψε.

Όπως γνωρίζεις, οι φήμες που περιβάλουν το ποιόν μου κάνουν λόγω για μία μυθική φιγούρα με ρίζες στο γνωστό έπος του τυφλού ποιητή και από εκείνη την αφετηρία αποκλίνουν σε κάθε κατεύθυνση, αλλά αν πρόκειται να βγει ένα κοινό συμπέρασμα από όλες τις εικασίες είναι αυτό: Έχω ζήσει πάρα πολύ φίλε μου. Δεν θα προσπαθήσω να σε εντυπωσιάσω με καταγραφές, αναφορές και βιώματα γιατί δεν είναι αυτός ο σκοπός μου και δε νιώθω καμία τέτοια ανάγκη. Θέλω όμως να σε προσεγγίσω λέγοντάς σου ότι δεν είσαι σε καμία περίπτωση ο πρώτος ή ο τελευταίος του είδους και του αίματός μας που βλέπω να παρασύρεται στη δίνη του στοχασμού και της ανησυχίας. Είναι η ιδιαίτερη κατάρα μας άλλωστε, εξαιρώντας την καθολικά γνωστή οργή που καίει μέσα μας, να χανόμαστε στην καταιγίδα της νόησης με κάθε αδέσποτη έμπνευση μία αστραπή και κάθε ιδέα μία βροντή που μας προσανατολίζει στιγμιαία και μας δίνει ελπίδα εξόδου από τα υπαρξιακά μας διλήμματα, πριν χαθούμε πάλι κάτω από τα κύματα της ματαιότητας που προκαλούν οι… συγγενείς μας. Ναι, είμαι ένας πομπώδης ανόητος και αρέσκομαι σε τέτοιες εκρήξεις πρόζας, θα με καταδικάσεις γι’ αυτό; Δεν το νομίζω, έχω καταλάβει τι είδους πλάσμα είσαι. Είμαστε όμοιοι Αριστοτέλη, δε μπορείς να το αρνηθείς και αν ήθελες ακόμα. Και έχοντας περάσει αιώνες στη θέση σου, μπορώ να σου πω ότι δεν είσαι τόσο ανίσχυρος όσο νομίζεις. Σίγουρα μπορεί να μην έχεις τη θέση που σου αρμόζει στην πόλη σου, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι είσαι ανήμπορος να επηρεάσεις την κατάσταση. Άσε τις άρπυιες να συκοφαντούν και να καλοπιάνουν τους πρωτότοκους, άφησε τον πρίγκηπα να περνάει τα διατάγματά του όσο αυτό τον ικανοποιεί, ζουν όλοι τους μίας ψευδαίσθηση. Έχοντας διατελέσει χρέη πρίγκηπα σε δέκα πόλεις ως τώρα, μπορώ να σου πω αυτό που κανείς τους δεν πρόκειται:

Φοβούνται, Αριστοτέλη. Φοβούνται γιατί όπως και όλοι μας, δεν έχουν κερδίσει την αθανασία. Έχουν να χάσουν την αθανασία όμως αν δεν πάνε όλα όπως τα θέλουν! Φοβούνται γιατί έχουν ζήσει αρκετά για να καταλάβουν ότι υπάρχουν και άλλα πράγματα που παραμονεύουν στη νύχτα, αλλά δεν έχουν ζήσει αρκετά για να τα αντιμετωπίσουν. Ξέρουν ότι έχουν εχθρούς, ότι είμαστε ανεπιθύμητοι πάνω σ’ αυτή τη γη, αλλά δεν ξέρουν την όψη του εχθρού τους, δεν γνωρίζουν τη φύση του. Αν οποιοσδήποτε από αυτούς βρισκόταν στον Σικάγο πριν 15 χρόνια, θα είχαν παραλύσει από το φόβο τους όταν τα παιδιά του Λύκου ξεχύθηκαν στους δρόμους. Θα είχαν βρει το τέλος τους και θα είχαν γνωρίσει την ταπείνωση σαν τα βρέφη που είναι. Κλείνονται στις αίθουσές τους τις χρυσοποίκιλτες και παραμυθιάζονται ότι οι πόρτες τους θα κρατήσουν έξω τις αποτροπαιότητες και μετά καταπιάνονται να τις διαπράξουν πρώτοι, πρωτίστως σε αυτούς που μας τρέφουν. Είσαι πλάσμα της ηθικής Αριστοτέλη και ξέρεις ότι δεν δαγκώνεις ποτέ το χέρι που σε ταΐζει. Θύτης, κυνηγός ή κάτι άλλο, ο Γιαχβέ δεν όρισε ποτέ τον Κάιν βοσκό για κανένα κοπάδι και ας λένε οι λόγιοι ότι θέλουν. Μόνος του ανέλαβε αυτό το ρόλο, τόσο στη ζωή όσο και μετά και τα φιλόδοξα παιδιά του ακολούθησαν το παράδειγμα του Σκοτεινού Πατέρα. Αλλά δεν κατάλαβαν ποτέ την θέση τους, ίσως δεν την έψαξαν ποτέ. Γι’ αυτό και συ ταλαιπωρείς το κεφάλι σου τώρα, ψάχνοντας τρόπο να τους δείξεις αλήθειες που δε θέλουν να δουν, δεν τους βολεύει. Πως περιμένεις να ακούσουν ότι δεν είναι οι αθάνατοι κληρονόμοι του κόσμου, πως η κυριαρχία δεν είναι δικαίωμά τους; Μιλάμε για πλάσματα που απαρνιούνται την ύπαρξη των πατέρων μας, λες και η εθελοτυφλία θα τους γλυτώσει από την οργή τους σαν έρθει η καταραμένη νύχτα! Όχι φίλε μου, ο δρόμος σου κείτεται αλλού.

Ο δικός σου ρόλος θα είναι να ερευνείς, να μαθαίνεις τα πράγματα που δε θέλουν να μάθουν και να βρεις αυτούς που θα ακούσουν. Αρνήσου το πανηγύρι τους αλλά μην αρνηθείς τον αγώνα. Είναι ο καιρός για ανταρτοπόλεμο και το μαθαίνω από όλο τον κόσμο. Οι νεογνοί και οι άναρχοι σε όλο τον κόσμο εξακολουθούν να αψηφούν το καθεστώς των γηραιών όπως κάνουν εδώ και αιώνες, αλλά παράλληλα κάτι αλλάζει στον αέρα. Σίγουρα έχεις ακούσει και συ για τα σημάδια, ξέρω ότι μεριμνείς για την ενημέρωσή σου. Οι νόθοι πληθαίνουν συνεχώς, τα αφύσικα φαινόμενα μαίνονται ανεξέλεγκτα και απομεινάρια του σκοτεινού μας παρελθόντος βγαίνουν στην επιφάνεια με όλο και μεγαλύτερη συχνότητα, με αφετηρία το θάνατο της Μητέρας των Ράβνος. Πρόσφατα άκουσα ότι ακόμα και ο Δρόμος της Ενδελέχειας αναστήθηκε και αποκτά ακόλουθους σε όλο τον κόσμο αν και δεν έχω βρει αποδείξεις ακόμα γι’ αυτό. Ειδικά για αυτό το θέμα θα χρειαστώ και τη δική σου βοήθεια αν ακούσεις οτιδήποτε. Είναι προσωπικής φύσεως θέμα, αλλά δε μπορώ να επεκταθώ αυτή τη στιγμή.

Ο χρόνος μου τελειώνει, οι υποθέσεις μου συσπειρώνονται εναντίον μου. Αν πρόκειται να κρατήσεις κάτι από όλο αυτό το παραλήρημα, ας είναι αυτό: Είσαι τέκνο της φατρίας των Μπρούχα, όπως είμαστε γνωστοί πλέον, και δεν σου αρμόζει να είσαι κάτι λιγότερο από πολεμιστής. Ξέρεις τον εχθρό σου και ξέρεις τις αδυναμίες του. Εκεί που αυτοί πρεσβεύουν την υποταγή και το σκοταδισμό, η αλήθεια σου και τα ιδανικά σου είναι πανοπλία και δόρυ. Μπορείς να τους κατακτήσεις. Το ερώτημα είναι τι θα ακολουθήσει; Αυτή είναι η ερώτηση που πρέπει να σε ταλαιπωρεί περισσότερο από κάθε άλλη. Η επανάσταση δε σημαίνει τίποτα αν δεν φροντίσεις το κενό που θα αφήσει. Ας μη ξεχνάμε ποτέ την Καρχηδόνα.

Υστερόγραφο: Ελπίζω η χρήση μου της Νέας Ελληνικής να σε ικανοποιεί. Με θλίβει η φτώχεια της, αλλά οι καιροί αλλάζουν και το ίδιο πρέπει και εμείς φαίνεται. Ας μην είναι αυτό χαρακτηριστικό παράδειγμα των αλλαγών που έπονται.

Μενέλαος
Τέκνο της Τρουάλ
Τέκνο του Ίλυες
Τέκνο του Ιράντ
Τέκνο του Κάιν

Comments

P1llgr1m P1llgr1m

I'm sorry, but we no longer support this web browser. Please upgrade your browser or install Chrome or Firefox to enjoy the full functionality of this site.