Road to Perdition

Ακάθιστος Ύμνος

Έρμαιο της εξουσίας, Συνεδρία 4η

Ο Μο και ο Ζείδωρος μπαίνουν στη σκηνή φουριόζοι. Μέσα στην είσοδο του νεοκλασσικού, ο Ντομένικο έχει αναλάβει έλεγχο της κατάστασης με αιματηρά αποτελέσματα αλλά ευτυχώς χωρίς απώλειες. Μία ανάκριση και μία γρήγορη έρευνα του σπιτιού παρέχει είσοδο στο γκαράζ. Εκεί οι επίδοξοι διασώστες βρίσκουν το πτώμα του Ερμέ παλουκωμένο μέσα σε ένα ξύλινο κιβώτιο και ένα μαύρο 4×4 με φιμέ τζάμια να περιμένει.

Εν μέσω συζήτησης και δολοπλοκίας, εξω από το σπίτι φτάνει η Έλενα η οποία αναζητεί τον θνητό υπηρέτη της που εξαφανίστηκε υπό άγνωστες συνθήκες. Ακολουθώντας τα σημάδια που της παρέχουν τα πνεύματα (με τα οποία έχει μία ιδιαίτερη σχέση) έχει οδηγηθεί στο ίδιο σπίτι που οι προηγούμενοι βρυκόλακες μάχονταν πριν λίγο. Ενώ λοιπόν ο Ντομένικο, η Ρενέ και η Νατάσα διαφωνούν για την περαιτέρω πορεία τους τώρα που έχουν στα χέρια τους τον (ακόμα παλουκωμένο) Ερμέ, ακούγεται θόρυβος μέσα από το πορτ-μπαγκάζ του 4×4. Ανοίγωντας, βρίσκουν μέσα έναν ογκώδη νεαρό δεμένο και φιμωμένο. Εκείνη τη στιγμή είναι που η Έλενα χτυπάει την πόρτα του σπίτιού, εντύνοντας την πίεση.

Ενώ η Ρενέ πήγαίνει στην πόρτα για να δει ποιός είναι με τις οξυμένες αισθήσεις της (αγνοώντας ότι και η Έλενα διαθέτει τέτοια χαρίσματα), ο Ντομένικο ανακρίνει τον άτυχο νέο, με λίγα αποτελέσματα. Ακούγωντας με την υπερφυσική ακοή της τον υποτακτικό της μέσα από την πόρτα, η Έλενα σπάει την πόρτα και τρέχει προς τα έγκατα του γκαράζ, αφήνοντας τη Ρενέ ανάσκελα στο παρκέ. Την επέλασή της σταματάει η γροθιά του Μο. Ακολουθεί μία τεταμένη αναγνώριση ανάμεσα στους Ομόαιμους και ο καθένας τραβάει στο δρόμο του, αλλά όχι πριν ο Ζείδωρος τραφεί για πρώτη φορά με ανθρώπινο αίμα. Οταν τελειώσει και αυτό το βάπτισμα, ο ένας από τους μπράβους κείτεται νεκρός από την απροσεξία του Ζείδωρου και ο Ντομένικο αναλαμβάνει να σκοτώσει και τον δεύτερο, μιας και η κατάσταση έχει ήδη κλιμακωθεί.

Στο κολυμβητήριο ο Ακουίλα είναι ενθουσιασμένος όταν τον συναντάνε και του παραδίδουν τον Ερμέ, λίγες μόνο ώρες αφού ανέλαβαν την υπόθεση. Ο Ακουίλα ξεπαλουκώνει τον Ερμέ και του παρέχει τροφή για να αποφευχθεί τυχόν φρενίτιδα από λιμό. Ο Ερμέ είναι ευγνώμων για την ελευθερία του και τους το εκφράζει σε σπαστά αγγλικά. Τους διαβεβαιώνει ότι θα αμοιφθούν αλλά πρέπει να βιαστούν αν πρόκειται να διελευκάνουν την απαγωγή του πριν καταφτάσει η αφέντρα του για να τον αναζητήσει. Είναι όμως αργά: εκείνη τη στιγμή αισθάνεται το υπερφυσικό της κάλεσμα και αυτό μπορεί μόνο να σημαίνει ότι βρίσκεται στην Αθήνα, πιθανόν εξοργισμένη. Πρέπει να τρέξουν προς τα Ηλύσια, απ’ όπου φαίνεται να πηγάζει το κάλεσμα.

Στα Ηλύσια βρίσκεται ήδη η Έλενα, καθώς έχει λάβει επείγουσα πρόσκληση από το γονιό της Διόνυσο, τον Πρωτότοκο των Τρεμέρ. Εκεί αντικρύζει την μαγευτική παρουσία της Λουσίντε η οποία έχει μαγέψει τα Ηλύσια και όσους ήταν αρκετά άτυχοι να βρίσκονται εκεί. Ακίνητοι και υπνωτισμένοι όλοι οι νεκροί γύρω της, από τον πιο ταπεινό νεογνό μέχρι και τους γηραιούς Πρωτότοκους έχουν σχηματίσει μία σκηνή παγωμένη στο χρόνο όσο η Λουσίντε περιμένει την άφιξη του Ερμέ, ακίνητη και αμίλητη σαν άγαλμα ή εραστής βγαλμένος από το μύθο. Για καλή τύχη όλων των παρεβρισκόμενων, οι υπόλοιποι δεν αργούν πολύ και ο Ερμέ πέφτει στην αγγαλιά της σαν φοβισμένο παιδί. Σε εκείνο το σημείο σπάει το ξόρκι που τους κρατάει όλους, αλλά δεν τολμούν να κινηθούν για να μην εξοργίσουν περαιτέρω τη Διακιοδότη. Αν ήταν ικανή να τους παγιδέψει όλους έτσι, τι μπορεί να κάνει σε όποιον την αψηφίσει με οποιοδήποτε τρόπο;

Ο Ερμέ της εξηγεί το λόγο της απουσίας του, όπως και τους διασώστες του. Η Λουσίντε ικανοποιείται που είναι σώος, αλλά είναι ακόμα θυμωμένη που αναγκάστηκε να έρθει μέχρις εδώ για να τον βρει η ίδια. Επιτίθεται λεκτικά προς την Πρίγκιψ και της αποδίδει άμεσα την ευθύνη για το πάθημα του Άρχοντα και ζητάει δικαιοσύνη. Αποκαλύπτεται ότι ο άμεσα ένοχος είναι ο Αλέξης, το φερέφωνό της. Ο Διόνυσος συντάσει μία πρώιμη ανάκριση με τις μαγείες των Τρεμέρ και τον βρίσκει ένοχο. Ο ίδιος και η Σερίφης Τζιν Τόνικ αποσύρουν τον Αλέξη σε πιό ιδιαίτερους χώρους για να μάθουν όλη την αλήθεια, και η Λουσίντε αποχωρεί από τα Ηλύσια για να αφήσει τους νεκρούς της Αθήνας να αποφασίσουν τι πρέπει να γίνει. Ακολουθεί σαματάς: Κατηγορίες, συνωμοσιολογία, εξύβριση και γενικότερη αναστάτωση. Αδικίες και μιζέρια ετών βγαίνει στην επιφάνεια, παλιές αντιδικίες και παρεξηγήσεις μετατρέπονται σε παράνοια καθώς όλοι είναι πεπεισμένοι ότι όλοι οι άλλοι εμπλέκονται σε αυτή τη βρώμικη υπόθεση και όλοι φταίνε για την επερχόμενη καταστροφή που σίγουρα έρχεται για να κατευνάσει το θυμό της Δικαιοδότου. Εν μέσω της αναστάτωσης κάποιος παρατηρεί την απώλεια της Πρίγκιψ που φαίνεται να εκμεταλλεύτηκε την αναστάτωση για να ξεφύγει. Προφανώς όμως δεν κατάφερε να πάει πολύ μακρυά καθώς επιστρέφει στο χώρο η Λουσίντε και παραδίδει το κουφάρι της Παρασκευής εν μέσω του πλήθους για παραδειγματισμό. “Αναλάβετε” τους λέει και οι Πρωτότοκοι σαστισμένοι αναρωτιούνται τι θα ακολουθήσει. Η Λουσίντε νίπτει τας χείρας της, σχολιαζοντας ότι “αρκετά επενέβη”.

Η τιμωρία της Παρασκευής αποφασίζεται συνοπτικά (Οριστικός Θάνατος διά του ήλιου), για να επιστρέψουν αμέσως μετά σε παλιές συνήθειες. Ζυγιάζουν ο ένας τον άλλο για να δουν ποιός θα πάρει τη θέση της Παρασκευής, είτε επειδή επιθυμούν την εξουσία, είτε για να τη στερήσουν από τους υπόλοιπους, είτε επειδή φοβούνται για τη ζωή τους. Την ισοπαλία μεταξύ τους σπάει ο Αριστοτέλης ο οποίος βρίσκεται στα Ηλύσια για πρώτη φορά μετά από δέκα χρόνια. Έχει κάτι διαφορετικό να προτείνει…

Comments

P1llgr1m P1llgr1m

I'm sorry, but we no longer support this web browser. Please upgrade your browser or install Chrome or Firefox to enjoy the full functionality of this site.